การคัดฟีโนไทป์ (phenotype hunt) คือการปลูกต้นจำนวนมากจากเมล็ดซองเดียวกันในสภาพเดียวกัน ให้คะแนนทีละต้น แล้วเก็บต้นที่ดีที่สุดไว้เป็นต้นแม่พันธุ์สำหรับตัดกิ่งปักชำ ตอนนี้ว่าด้วยครึ่งหลังของการคัด ได้แก่ การตรวจต้นหลังเก็บเกี่ยว การให้คะแนนด้วยเกณฑ์แบบถ่วงน้ำหนัก การจดบันทึกที่เชื่อถือได้ การส่งตรวจในห้องแล็บ และการดูแลต้นที่เลือกไว้ให้แข็งแรงไปอีกหลายปี ทุกหัวข้อจบด้วยสิ่งที่คุณลงมือทำได้ในห้องปลูกหรือแปลงของคุณเอง
ผู้ปลูกที่จบการคัดแล้วได้ต้นที่คุ้มค่าจะเก็บไว้ ส่วนใหญ่คือคนที่จดทุกอย่างไว้ ตอนที่ 1 อธิบายไปแล้วว่าควรเริ่มเพาะกี่เมล็ด ลักษณะที่เห็นมาจากพันธุกรรมมากน้อยแค่ไหน และควรจดอะไรบ้างในระยะเจริญเติบโตทางลำต้นและระยะออกดอก
บทความนี้คือตอนที่ 2 อ่านตอนที่ 1 ได้ที่: การล่าฟีโนไทป์: ควรเพาะกี่เมล็ด ลักษณะที่เห็นมาจากพันธุกรรมมากแค่ไหน และการคัดต้นในระยะเจริญเติบโตทางลำต้นและระยะออกดอก (ตอนที่ 1 จาก 2)
6. ขั้นที่สาม: คัดกรองหลังเก็บเกี่ยว
ต้นที่ดูเหมือนกันตอนเก็บเกี่ยว มักเริ่มแยกให้เห็นความต่างในช่วงตากแห้งและบ่ม เพราะเหตุนี้ คุณจึงต้องเก็บกิ่งปักชำที่ออกรากแล้วของต้นตัวเลือกทุกต้นไว้ให้มีชีวิตจนกว่าการคัดจะจบ
| เกณฑ์ | สิ่งที่ต้องจด |
|---|---|
| ความเร็วในการตากแห้ง | จำนวนวันจนกิ่งเล็กหักแทนที่จะงอ โดยทุกต้นตากในสภาพเดียวกัน |
| กลิ่นตอนใส่โหลและหลังการบ่ม | คะแนน 0 ถึง 10 พร้อมคำบรรยายกลิ่น ในวันที่ 14, 30 และ 60 |
| ความนุ่มนวลและรสชาติเมื่อให้ความร้อน | ลักษณะขี้เถ้า ความนุ่มนวล และรสชาติ โดยทดสอบที่อุณหภูมิค่าเดียวกันทุกครั้ง |
| ฤทธิ์ | เริ่มออกฤทธิ์เมื่อไร อยู่นานแค่ไหน และฤทธิ์มีลักษณะอย่างไร โดยจดแบบ “ปิดตา” คือผู้ทดสอบไม่รู้ว่าตัวอย่างมาจากต้นไหน |
ความสามารถในการคงกลิ่นคือจุดที่เห็นความต่างระหว่างต้นได้ชัดที่สุด สองต้นอาจกลิ่นแรงพอ ๆ กันในวันที่ใส่โหล แต่พอถึงวันที่ 60 กลับต่างกันมาก
คะแนนฤทธิ์เป็นความรู้สึกส่วนตัว คือบันทึกความประทับใจของคนคนเดียว ให้ระบุไว้ในบันทึกว่าเป็นคะแนนจากความรู้สึกส่วนตัว ไม่มีพันธุ์ปลูก (cultivar) ใดรักษาหรือทำให้หายจากโรคใดได้ และคะแนนจากการคัดฟีโนไทป์ก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าพันธุ์ใดรักษาโรคได้
หมายเหตุผู้แปล: ในประเทศไทย ช่อดอกกัญชาเป็นสมุนไพรควบคุมตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง สมุนไพรควบคุม (กัญชา) พ.ศ. 2568 ซึ่งออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ช่อดอกขายได้เฉพาะเมื่อมีใบสั่งจ่ายตามแบบ ภ.ท.33 ซึ่งสั่งจ่ายได้ในปริมาณสำหรับใช้ไม่เกิน 30 วัน และห้ามโฆษณาช่อดอกทุกช่องทางและห้ามขายช่อดอกทางออนไลน์ การชิมหรือการทดสอบฤทธิ์ใด ๆ ให้ทำเฉพาะภายในขอบเขตที่ใบอนุญาตของคุณและกฎหมายไทยอนุญาตเท่านั้น ในเดือนที่อากาศชื้นมาก ระยะเวลาตากแห้งขึ้นอยู่กับสภาพห้องเป็นหลัก จึงควรตากต้นตัวเลือกทั้งหมดพร้อมกันในห้องเดียวกัน และจดความชื้นของห้องไว้ (ดูการตากแห้งเมื่ออากาศชื้น 85–95%)
สิ่งที่ควรทำ: ตั้งการแจ้งเตือนในปฏิทินไว้ที่วันที่ 14, 30 และ 60 หลังใส่โหล แล้วให้คะแนนกลิ่นของต้นตัวเลือกทุกต้นในวันเดียวกัน
7. ระบบให้คะแนน
7.1 ตารางเกณฑ์แบบถ่วงน้ำหนัก
ให้คะแนนแต่ละเกณฑ์ตั้งแต่ 0 ถึง 10 นำคะแนนไปคูณกับน้ำหนักของเกณฑ์นั้น แล้วหารด้วย 10 น้ำหนักในแต่ละคอลัมน์รวมกันได้ 100 ต้นที่สมบูรณ์แบบจึงได้ 100 คะแนน
สามคอลัมน์ในตารางคือเป้าหมายสามแบบที่ต่างกัน:
- ความสม่ำเสมอเพื่อการผลิตทางการแพทย์: ต้นที่ให้ผลเหมือนเดิมทุกรุ่นการผลิต
- เน้นกลิ่น: ต้นที่มีกลิ่นโดดเด่น และกลิ่นยังอยู่หลังการบ่ม
- ผลผลิตเชิงพาณิชย์: ต้นที่ให้ผลผลิตมากที่สุดโดยใช้แรงงานน้อยที่สุด
| # | เกณฑ์ | ความสม่ำเสมอเพื่อการผลิตทางการแพทย์ | เน้นกลิ่น | ผลผลิตเชิงพาณิชย์ |
|---|---|---|---|---|
| 1 | ความแข็งแรง ระบบราก โครงสร้างต้น | 8 | 6 | 10 |
| 2 | ความง่ายในการโคลน | 9 | 6 | 9 |
| 3 | ความทนต่อความเครียดและศัตรูพืช | 9 | 6 | 10 |
| 4 | ระยะออกดอกที่คาดเดาได้ | 11 | 5 | 12 |
| 5 | อัตราการยืดตัวที่สม่ำเสมอ | 5 | 3 | 6 |
| 6 | ความแน่นและโครงสร้างของดอก | 6 | 8 | 10 |
| 7 | ความต้านทานเชื้อรา | 13 | 9 | 12 |
| 8 | กลิ่น: ลักษณะกลิ่นและการคงกลิ่น | 11 | 38 | 8 |
| 9 | ผลผลิตและความยากในการทริม | 8 | 6 | 16 |
| 10 | ความตรงกับโปรไฟล์จากแล็บที่ต้องการ | 20 | 13 | 7 |
| รวม | 100 | 100 | 100 |
7.2 ตัวอย่างการคำนวณ: สองต้นในรอบสุดท้าย
ต้นที่เข้ารอบสุดท้ายสองต้น คือ A และ B ได้รับการให้คะแนนด้วยชุดน้ำหนักแบบความสม่ำเสมอเพื่อการผลิตทางการแพทย์
| เกณฑ์ข้อที่ | น้ำหนัก | คะแนน A | A หลังถ่วงน้ำหนัก | คะแนน B | B หลังถ่วงน้ำหนัก |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 8 | 5 | 4.0 | 9 | 7.2 |
| 2 | 9 | 9 | 8.1 | 6 | 5.4 |
| 3 | 9 | 8 | 7.2 | 6 | 5.4 |
| 4 | 11 | 9 | 9.9 | 6 | 6.6 |
| 5 | 5 | 7 | 3.5 | 6 | 3.0 |
| 6 | 6 | 5 | 3.0 | 9 | 5.4 |
| 7 | 13 | 9 | 11.7 | 4 | 5.2 |
| 8 | 11 | 4 | 4.4 | 10 | 11.0 |
| 9 | 8 | 6 | 4.8 | 9 | 7.2 |
| 10 | 20 | 9 | 18.0 | 7 | 14.0 |
| รวม | 100 | 71 | 74.6 | 72 | 70.4 |
ถ้าเอาคะแนนมาบวกกันตรง ๆ B ได้ 72 ส่วน A ได้ 71 ผู้ปลูกที่นับแต้มอย่างเดียวจะเลือกเก็บ B แต่เมื่อใช้น้ำหนักแบบการผลิตทางการแพทย์ A กลับชนะ เหตุผลคือ B อ่อนในเกณฑ์ข้อ 7 ความต้านทานเชื้อรา และข้อ 10 ความตรงกับโปรไฟล์จากแล็บ สองเกณฑ์นี้มีน้ำหนักมากที่สุดในคอลัมน์นั้น
ต้นสองต้นเดิม ได้ผู้ชนะต่างกันไปตามชุดน้ำหนัก:
| ชุดน้ำหนัก | A | B | ผู้ชนะ | ส่วนต่าง |
|---|---|---|---|---|
| ผลรวมคะแนนแบบไม่ถ่วงน้ำหนัก | 71 | 72 | B | 1 |
| ความสม่ำเสมอเพื่อการผลิตทางการแพทย์ | 74.6 | 70.4 | A | 4.2 |
| เน้นกลิ่น | 62.4 | 80.7 | B | 18.3 |
| ผลผลิตเชิงพาณิชย์ | 71.0 | 72.3 | B | 1.3 |
คะแนนของต้นไม้ในทุกแถวเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนมีแค่เป้าหมายที่ใช้กำหนดน้ำหนัก และผู้ชนะก็เปลี่ยนตามไปด้วย
7.3 ทำไมน้ำหนักต้องตรงกับเป้าหมายของคุณ
การคัดเพื่อการผลิตทางการแพทย์ให้น้ำหนักกับการให้ผลซ้ำได้มากที่สุด เพราะผลที่ดีเยี่ยมเพียงครั้งเดียวแทบไม่มีประโยชน์ ถ้ารุ่นการผลิตถัดไปทำซ้ำไม่ได้ การคัดเพื่อกลิ่นให้น้ำหนักมากที่สุดกับโปรไฟล์กลิ่น และกลิ่นยังอยู่ได้ดีแค่ไหนหลังการบ่ม การคัดเพื่อผลผลิตให้น้ำหนักมากที่สุดกับปริมาณผลผลิต และจำนวนชั่วโมงแรงงานที่แต่ละรอบปลูกต้องใช้
ให้ดูส่วนต่างด้วย ไม่ใช่ดูแค่ว่าใครชนะ ส่วนต่าง 1.3 จาก 100 ไม่ใช่ความต่างจริง เพราะยังอยู่ในช่วงความคลาดเคลื่อนปกติของการปลูกเพียงรอบเดียว
สิ่งที่ควรทำ: จดเป้าหมายและชุดน้ำหนักของคุณไว้ก่อนให้คะแนนต้นแรก และอย่าเปลี่ยนภายหลัง ถ้าสองอันดับแรกคะแนนห่างกันแค่ไม่กี่แต้ม ให้ปลูกทั้งสองต้นใหม่เคียงข้างกัน (หัวข้อ 9) ก่อนตัดสินใจ
8. การจดบันทึก: ป้ายเลขต้น ภาพถ่าย และบันทึกสภาพแวดล้อม
| สิ่งที่ต้องจด | เมื่อไร |
|---|---|
| เลขประจำต้น | ตอนเพาะเมล็ด บันทึกอื่นทั้งหมดอ้างอิงเลขนี้ |
| คู่ผสม ผู้ผสมพันธุ์ และล็อตเมล็ด | ตอนเพาะเมล็ด เช่น รหัสล็อตที่พิมพ์อยู่บนซองเมล็ด |
| ตำแหน่งในห้อง กระถาง และล็อตของวัสดุปลูก | ตอนลงปลูก ตำแหน่งคือต้นเหตุใหญ่ที่สุดของความต่างที่ไม่ได้มาจากพันธุกรรม |
| วันที่ตัดกิ่ง วันที่กิ่งออกราก สำเร็จหรือไม่ | ในระยะเจริญเติบโตทางลำต้น ข้อมูลนี้คือคะแนนความง่ายในการโคลน |
| ความสูง กลิ่น และข้อสังเกตเรื่องยาง (เรซิน) | วันเดียวกันของทุกสัปดาห์ เริ่มตั้งแต่วันที่เปลี่ยนวงจรแสงเข้าระยะออกดอก |
| สัปดาห์ที่เก็บเกี่ยว น้ำหนักแห้ง จำนวนนาทีที่ใช้ทริม | ตั้งแต่เก็บเกี่ยวเป็นต้นไป |
| ข้อสังเกตการบ่มวันที่ 14, 30 และ 60 และผลแล็บ | หลังเก็บเกี่ยว |
ให้ปัจจัยการผลิตทุกอย่างเหมือนกันทุกต้น ไม่ว่าคุณจะใช้ปุ๋ยชุดไหน ทุกต้นต้องได้ผลิตภัณฑ์เดียวกัน ความเข้มข้นเท่ากัน ในวันเดียวกัน
การตั้งเลขต้น: ใช้ระบบเดียวตลอด เช่น H14-07 หมายถึงการคัดครั้งที่ 14 ต้นที่ 7 เขียนเลขนี้บนป้ายที่ผูกกับตัวต้น ไม่ใช่ที่กระถาง เพราะกระถางมักถูกสลับกัน ใช้เลขเดิมโดยไม่ดัดแปลงบนป้ายของกิ่งปักชำ บนโหล ในชื่อไฟล์ภาพ และบนฉลากที่ส่งแล็บ
ภาพถ่าย จะเทียบกันได้ดีก็ต่อเมื่อถ่ายแบบเดียวกันทุกครั้ง ใช้ระยะและมุมเดิม ใช้แสงสีขาวที่ไม่อมสี และให้ป้ายเลขต้นอยู่ในภาพด้วย ถ่ายสัปดาห์ละ 1 ภาพ และถ่ายภาพระยะใกล้เพิ่มในสัปดาห์ที่ 6 สัปดาห์ที่ 8 และวันเก็บเกี่ยว แสงสีม่วงอมชมพู (magenta) ของไฟปลูก LED หลายรุ่นทำให้สีในภาพเพี้ยน จึงควรเปลี่ยนเป็นแสงขาวตอนถ่ายภาพ
บันทึกสภาพแวดล้อม ช่วยยืนยันว่าคุณกำลังเปรียบเทียบต้นไม้ ไม่ใช่ความต่างเล็ก ๆ ของอากาศในแต่ละมุมห้อง จดอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ที่ระดับความสูงของทรงพุ่มตั้งแต่ 2 จุดขึ้นไป และจดปริมาณน้ำที่แต่ละต้นได้รับ
หมายเหตุผู้แปล: ไฟดับและแอร์เสียเกิดขึ้นบ่อยในห้องปลูกในไทย และคืนที่ร้อนจัดเพียงคืนเดียวอาจทำให้บางต้นได้รับผลกระทบมากกว่าต้นอื่น ให้จดทุกครั้งที่เกิดเหตุ พร้อมวันที่ ระยะเวลา และต้นที่อยู่ใกล้จุดที่ได้รับผลหนักที่สุด ต้นที่ได้คะแนนต่ำหลังคืนแบบนั้นอาจแค่โชคร้ายที่อยู่ผิดตำแหน่ง ไม่ได้แปลว่าพันธุกรรมอ่อน
สิ่งที่ควรทำ: เตรียมแบบฟอร์มบันทึกและพิมพ์ป้ายเลขต้นให้เสร็จก่อนเพาะเมล็ดแรก
9. ทำไมการปลูกต้นเดียวจึงเป็นหลักฐานที่อ่อน
ปัจจัยกวน (confounder) คือสิ่งใดก็ตามที่ไม่ใช่พันธุกรรม แต่แต่ละต้นได้รับไม่เท่ากันและทำให้ผลเปลี่ยนไป ถ้าคุณปลูกแต่ละจีโนไทป์ (genotype) แค่ต้นเดียว ผลของพันธุกรรมกับผลของตำแหน่งในห้องจะปนกันอยู่ คุณแยกสองอย่างนี้ออกจากกันภายหลังไม่ได้ เพราะไม่เคยเก็บข้อมูลที่ต้องใช้แยกไว้ตั้งแต่แรก
| ปัจจัยกวน | วิธีลดผลกระทบ |
|---|---|
| ตำแหน่ง: กลางห้องได้แสงมากกว่าและอากาศสม่ำเสมอกว่า | สุ่มตำแหน่ง หมุนเวียนต้น และจดว่าแต่ละต้นเคยวางอยู่ตรงไหน |
| การกระจายแสง: แสงอ่อนลงเมื่อเข้าใกล้ขอบห้อง | วัดแสงทั่วห้อง แล้ววางต้นที่เข้ารอบสุดท้ายในโซนที่แสงใกล้เคียงกัน |
| ขนาดกระถาง: กระถางจุมากขึ้นทำให้ต้นใหญ่ขึ้น | ใช้กระถางแบบเดียวกัน และวัสดุปลูกล็อตเดียวกัน |
| การให้น้ำ: รดน้ำด้วยมือทำให้แต่ละต้นได้น้ำไม่เท่ากัน | วัดปริมาณน้ำที่แต่ละต้นได้รับ |
วิธีแก้คือการปลูกซ้ำ (replication) หมายถึงปลูกจีโนไทป์เดียวกันมากกว่าหนึ่งต้น ให้ปลูกต้นที่เข้ารอบสุดท้ายใหม่จากกิ่งที่เก็บไว้ ต้นละ 3 ต้น ในตำแหน่งที่สุ่มเลือก จากนั้นเทียบความต่างระหว่างต้นในจีโนไทป์เดียวกัน กับความต่างระหว่างจีโนไทป์
ถ้าสามต้นที่โคลนมาจากต้นเดียวกันต่างกันมากพอ ๆ กับที่ต้นในรอบสุดท้ายต่างกันเอง แปลว่าคุณวัดห้องปลูก ไม่ได้วัดต้นไม้ ถ้าต้นไหนชนะเฉพาะตอนวางอยู่กลางห้อง ชัยชนะนั้นมาจากตำแหน่ง
สิ่งที่ควรทำ: ก่อนตัดสินว่าต้นไหนคือต้นที่จะคัดเก็บ (keeper) ให้ปลูกต้นที่เข้ารอบ 3 หรือ 4 อันดับแรกใหม่ ต้นละ 3 กิ่ง ในตำแหน่งแบบสุ่ม
10. การวิเคราะห์ในห้องแล็บและใบรับรองผล
| การวิเคราะห์ | วิธีที่ใช้ทั่วไป |
|---|---|
| ปริมาณแคนนาบินอยด์ (ความแรง) | โครมาโทกราฟีของเหลวสมรรถนะสูง (HPLC) ซึ่งแยกสารในสภาพของเหลวโดยไม่ต้องให้ความร้อน |
| โปรไฟล์เทอร์ปีน | แก๊สโครมาโทกราฟีร่วมกับแมสสเปกโทรเมทรี (GC-MS) ซึ่งแยกสารในสภาพแก๊สที่ถูกให้ความร้อน แล้วระบุว่าเป็นสารอะไร สารที่มักตรวจ: myrcene, limonene, linalool, pinene, caryophyllene, humulene, terpinolene, ocimene |
บทความเรื่องการตรวจกัญชาใน Inform นิตยสารของ American Oil Chemists’ Society (สมาคมวิทยาศาสตร์ด้านเคมีของน้ำมันและไขมัน) มีสองประเด็นที่ควรรู้ บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016
- การสำรวจความชำนาญ (proficiency survey) คือการให้หลายแล็บวิเคราะห์ตัวอย่างเดียวกันแล้วนำผลมาเทียบกัน การสำรวจนี้พบว่า 90% ของแล็บที่เข้าร่วมใช้โครมาโทกราฟีของเหลววัดความแรง แก๊สโครมาโทกราฟีต้องมีขั้นเตรียมสารเคมีเพิ่มอีกขั้น (derivatisation) ซึ่งผิดพลาดได้ง่าย ความร้อนของวิธีนี้ยังทำให้เกิดดีคาร์บอกซิเลชัน คือการเปลี่ยนรูปของแคนนาบินอยด์ที่อยู่ในรูปกรด ส่งผลให้ตัวเลขความแรงสูงเกินจริง
- แก๊สโครมาโทกราฟีแบบเฮดสเปซ (headspace) ซึ่งวัดไอที่ลอยอยู่เหนือตัวอย่างที่ถูกให้ความร้อน ทำโปรไฟล์เทอร์ปีนได้ 38 ชนิด แต่ยังเป็นแค่วิธีกึ่งเชิงปริมาณ (semi-quantitative) คือเรียงลำดับได้อย่างน่าเชื่อถือว่าสารไหนมากกว่า แต่วัดปริมาณได้ไม่แม่นยำ เทอร์ปีนบางชนิดระเหยได้ไม่ดีและเกาะติดพื้นผิวของแข็ง สารส่วนนั้นจึงไม่ถูกวัดเลย
ดังนั้นตัวเลขเทอร์ปีนใช้จัดอันดับต้นได้ แต่ใช้ตัดสินความต่างเล็ก ๆ ไม่ได้ เทอร์ปีนรวม 1.8% ไม่ได้พิสูจน์ว่าดีกว่า 1.6% จากอีกตัวอย่างหนึ่ง ให้จำข้อควรระวัง 3 ข้อนี้:
- ตัวอย่างไม่ใช่ทั้งต้น บทความทบทวนเดียวกันระบุว่าตัวเลขความแรงจะขึ้นลงมากเมื่อตัวอย่างไม่ได้เป็นตัวแทนของทั้งต้น และเป็นที่รู้กันว่ามีการ “เลือกแล็บ” (laboratory shopping) คือส่งตัวอย่างไปหลายแล็บแล้วรายงานเฉพาะตัวเลขที่สูงที่สุด
- เทียบผลจากแล็บเดียวเท่านั้น และตรวจซ้ำก่อนจะเชื่อว่าความต่างเล็ก ๆ เป็นของจริง
- ให้คะแนนว่าต้นตรงกับโปรไฟล์เป้าหมายแค่ไหน ไม่ใช่ดูว่าต้นไหนได้ตัวเลขสูงสุด
หมายเหตุผู้แปล: ก่อนส่งตัวอย่าง ให้ถามแล็บว่าใช้วิธีใดวัดความแรงและเทอร์ปีน รายงานเทอร์ปีนชนิดใดบ้าง และเข้าร่วมการทดสอบความชำนาญ (proficiency testing) หรือไม่ ส่งต้นตัวเลือกทุกต้นไปที่แล็บเดียวกันในคราวเดียวกัน เพื่อไม่ให้ความต่างระหว่างแล็บหรือระหว่างรอบการตรวจมาเป็นตัวตัดสินว่าต้นไหนได้เก็บไว้ วิธีอ่านใบผลตรวจอธิบายไว้ในวิธีอ่านใบรับรองผลการวิเคราะห์ (COA) ของกัญชา
สิ่งที่ควรทำ: ส่งตัวอย่างของต้นที่เข้ารอบสุดท้ายทั้งหมดไปพร้อมกันในชุดเดียวที่แล็บเดียว แล้วกรอกผลลงในแถว “ความตรงกับโปรไฟล์จากแล็บ” ของแบบฟอร์มให้คะแนน
11. ดูแลต้นที่คัดเก็บไว้ตลอดหลายรอบปลูก
การหาต้นที่คัดเก็บได้เป็นงานแค่ครึ่งเดียว การดูแลให้ต้นนั้นแข็งแรงและไม่เปลี่ยนไปเป็นงานที่ต้องทำต่อเนื่องตราบที่คุณยังปลูกต้นนั้นอยู่
| งาน | ความถี่ |
|---|---|
| ตรวจสุขภาพต้นแม่พันธุ์ ซึ่งเลี้ยงไว้ในระยะเจริญเติบโตทางลำต้นและให้เครียดน้อย | ทุกสัปดาห์ |
| ตัดกิ่งสำรองและชำให้ออกราก | ทุกเดือน |
| ตรวจหาเชื้อก่อโรคและไวรอยด์ | ก่อนการขยายพันธุ์ครั้งใหญ่ทุกครั้ง |
| ปลูกต้นที่คัดเก็บใหม่เคียงข้างต้นอันดับสอง | ปีละครั้ง |
11.1 การเลื่อนไหลทางพันธุกรรม การกลายพันธุ์โซมาติก และภาระโรค
ผู้ปลูกมักพูดว่า “genetic drift” (การเลื่อนไหลทางพันธุกรรม) เมื่อสายโคลนที่เก็บมาหลายปีดูเหมือนแย่ลง (ดูการเสื่อมของสายพันธุ์กัญชา) แต่เบื้องหลังมีกลไกสองอย่างที่ต่างกัน
การกลายพันธุ์โซมาติก (somatic mutation) คือการเปลี่ยนแปลงใน DNA ของเซลล์ร่างกายของพืช ซึ่งสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อสายพันธุ์ถูกโคลนต่อกันหลายรอบ Cannavigia บริษัทที่ทำซอฟต์แวร์ช่วยผู้ผลิตกัญชาปฏิบัติตามกฎระเบียบ ได้เผยแพร่บทความทบทวนที่ระบุว่าการเสื่อมของสายโคลนเกิดจากการกลายพันธุ์แบบนี้ บทความอ้างถึงหลัก Muller’s ratchet คือเมื่อไม่มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ก็ไม่มีการรวมตัวใหม่ของยีน (recombination) ที่จะช่วยกำจัดการกลายพันธุ์ที่เป็นโทษ การกลายพันธุ์จึงมีแต่สะสมเพิ่มขึ้น
บทความทบทวนระบุว่าความเครียดคือตัวกระตุ้น ได้แก่ วงจรแสงที่ไม่สม่ำเสมอ pH ของวัสดุปลูกที่ไม่เหมาะ น้ำน้อยเกินไป และปุ๋ยน้อยเกินไป ยิ่งเก็บต้นแม่ไว้นานและตัดกิ่งจากต้นนั้นมาก ความเสี่ยงก็ยิ่งสูง บทความแนะนำให้เปลี่ยนต้นแม่ใหม่ด้วยกิ่งที่ตัดจากช่วงกลางของต้น ในงานวิจัยที่บทความอ้างถึง ช่วงกลางของต้นมีความแปรผันทางพันธุกรรมน้อยที่สุด ส่วนยอดมีมากที่สุด
หมายเหตุผู้แปล: ในไทย ไฟดับที่ทำให้วงจรแสงขาดตอนคือความเครียดแบบที่กล่าวไว้ข้างต้นพอดี ให้ต่อไฟในห้องต้นแม่เข้ากับเครื่องตั้งเวลาที่มีแบตเตอรี่สำรอง หรือจดไว้ทุกครั้งที่วงจรแสงขาดตอน และเปลี่ยนต้นแม่ก่อนกำหนดถ้าต้นนั้นผ่านเหตุแบบนี้มาหลายครั้ง
ภาระโรค ไวรอยด์แฝงฮอป (Hop latent viroid) คืออาร์เอ็นเอ (RNA) ขนาดเล็กมากที่ก่อการติดเชื้อได้และแพร่ไปกับน้ำเลี้ยงของพืช เป็นสาเหตุที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นการเสื่อมทางพันธุกรรมบ่อยที่สุด เอกสารเผยแพร่ EM 9570 ของ Oregon State University Extension (Cynthia M. Ocamb, สิงหาคม ค.ศ. 2024) รายงานผลไว้ 4 ข้อ:
- กัญชาประเภทให้สารออกฤทธิ์ (drug-type) ที่ติดเชื้อให้มวลช่อดอกน้อยลงและมีไทรโคมน้อยลง
- ระดับแคนนาบินอยด์และเทอร์ปีนลดลง
- ไวรอยด์ติดไปกับกิ่งที่ตัดจากต้นแม่ที่ติดเชื้อ
- ต้นที่ติดเชื้ออาจไม่แสดงอาการ หรือมีอาการเบามากจนไม่มีใครสังเกต จึงวินิจฉัยด้วยตาเปล่าได้ไม่แน่นอน
ตรวจต้นแม่ก่อนตัดกิ่ง การติดเชื้อไวรอยด์ยังจัดการได้ แต่การกลายพันธุ์ที่สะสมไว้แล้วแก้ไขไม่ได้
หมายเหตุผู้แปล: ไวรอยด์แฝงฮอปมักตรวจด้วยวิธี RT-PCR ซึ่งเป็นการตรวจหาสารพันธุกรรมของไวรอยด์ ให้สอบถามแล็บในไทยก่อนว่ารับตรวจนี้ให้ผู้ปลูกหรือไม่ แล้วจึงวางแผนโดยอิงการตรวจนี้ เนื่องจากวินิจฉัยไวรอยด์ด้วยตาไม่ได้ ระหว่างที่ยังตรวจไม่ได้ วิธีที่ปลอดภัยกว่าคือเริ่มต้นแม่จากเมล็ด หรือจากต้นที่ได้จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ และอย่านำกิ่งโคลนจากฟาร์มอื่นเข้ามาเด็ดขาด
การทดสอบซ้ำ เก็บต้นอันดับสองไว้เป็นกิ่งที่ยังมีชีวิตด้วย ทุกปีหรือทุกไม่กี่รอบปลูก ให้ปลูกต้นที่คัดเก็บกับต้นอันดับสองเคียงกันในตำแหน่งแบบสุ่ม ให้คะแนนทั้งสองต้นด้วยแบบฟอร์มให้คะแนนชุดเดิม และส่งตัวอย่างของทั้งสองต้นไปที่แล็บเดียวกัน เทียบผลกับคะแนนที่เก็บไว้ในบันทึก ไม่ใช่เทียบกับความจำ
สิ่งที่ควรทำ: ใส่งานดูแลทั้ง 4 อย่างลงปฏิทินวันนี้ และกำหนดวันปลูกเทียบเคียงประจำปีไว้เป็นวันที่แน่นอน
12. ขั้นแรกของงานผลิตเพื่อการแพทย์
การคัดฟีโนไทป์ยังเป็นขั้นแรกของการเลือกพันธุ์ปลูกเพื่อการผลิตทางการแพทย์ด้วย ในงานนี้ สิ่งที่ต้องการไม่ใช่รุ่นการผลิตที่โดดเด่นเพียงรุ่นเดียว แต่คือความเทียบเท่ากันระหว่างรุ่น หมายถึงทุกรุ่นการผลิตต้องได้ผลตรงกับรุ่นก่อนหน้า
| การคัดที่บ้าน | การคัดเลือกเพื่อการผลิตทางการแพทย์ |
|---|---|
| หาต้นที่น่าประทับใจที่สุด | หาต้นที่ให้ผลซ้ำได้ดีที่สุด |
| จดในสมุดหรือสเปรดชีต | บันทึกที่ผู้ตรวจประเมินตรวจสอบได้ และเชื่อมโยงกับแต่ละรุ่นการผลิต |
| การตรวจแล็บเป็นทางเลือก | ตรวจทุกรุ่นการผลิต และเก็บตัวอย่างไว้ |
การปฏิบัติทางการเกษตรและการเก็บเกี่ยวที่ดี (GACP) และกรอบหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิต (GMP) ที่ต่อยอดจาก GACP ล้วนตั้งอยู่บนการตรวจสอบย้อนกลับ (traceability) และการผลิตซ้ำให้ได้ผลเหมือนเดิม ทั้งสองระบบเริ่มต้นจากต้นที่คุณเลือก และบันทึกที่แสดงว่าทำไมคุณจึงเลือกต้นนั้น
หมายเหตุผู้แปล: หากคุณวางแผนส่งให้ผู้ซื้อทางการแพทย์ที่มีใบอนุญาตในไทย การตรวจประเมิน GACP จะดูบันทึกตามที่อธิบายไว้ในหัวข้อ 8 โดยเริ่มจากที่มาของต้นแม่พันธุ์ของคุณ (ดูฟาร์ม GACP: บันทึกที่ผู้ตรวจจะดูเมื่อตรวจประเมินเพื่อการรับรอง)
สิ่งที่ควรทำ: ถ้าเป้าหมายของคุณคือการผลิตเพื่อการแพทย์ ให้เก็บบันทึกการคัดตั้งแต่เมล็ดแรกในรูปแบบที่นำไปให้ผู้ตรวจประเมินดูได้ และให้เลขประจำต้นตรงกับทุกรุ่นการผลิตที่ตามมา
13. แชร์แบบฟอร์มให้คะแนนของคุณ
โพสต์แบบฟอร์มให้คะแนนของคุณไว้ใต้กระทู้นี้ ผู้ปลูกคนอื่นได้เรียนรู้มากที่สุดจากรายละเอียด ไม่ใช่แค่ว่าต้นไหนชนะ:
- ชุดน้ำหนักที่คุณเลือก และเหตุผลที่เลือก
- เกณฑ์ที่คุณตัดทิ้ง เพราะมันวัดห้องปลูกของคุณแทนที่จะวัดต้นไม้
- ต้นที่คุณมั่นใจในสัปดาห์ที่ 5 แต่กลับแพ้หลังการบ่ม
- จำนวนต้นที่ปลูก จำนวนต้นที่ไปถึงระยะออกดอก และอัตราการยืดตัว
- ความต้านทานเชื้อราเป็นอย่างไรเมื่อเจอฤดูฝนจริง
ถ้าคุณเคยปลูกต้นที่เข้ารอบสุดท้ายใหม่เคียงข้างกันแล้ว บอกด้วยว่าผู้ชนะยังชนะอยู่หรือไม่ แทบไม่มีใครเผยแพร่ข้อมูลนี้ และนี่คือผลที่มีประโยชน์ที่สุดที่การคัดฟีโนไทป์ให้ได้
บทความนี้มีไว้เพื่อการศึกษา ปลูกเฉพาะในพื้นที่และภายในขอบเขตที่ใบอนุญาตของคุณและกฎหมายอนุญาตเท่านั้น
แหล่งข้อมูลที่อ้างถึงในตอนนี้
- Laura Cassiday, “The Highs and Lows of Cannabis Testing”, Inform (American Oil Chemists’ Society), 2016: วิธีตรวจวิเคราะห์กัญชา (วัดความแรงด้วยโครมาโทกราฟีของเหลว และทำโปรไฟล์เทอร์ปีนด้วยวิธีเฮดสเปซ)
- Cannavigia: บทความทบทวนเรื่องการเสื่อมของสายโคลน การกลายพันธุ์โซมาติก และ Muller’s ratchet
- Oregon State University Extension, EM 9570, “Hop latent viroid in hemp”, Cynthia M. Ocamb, สิงหาคม ค.ศ. 2024