สารประกอบที่ให้กลิ่นหอมและรสชาติ: เทอร์ปีนชนิดใดบ้างที่พืชสร้างขึ้น อะไรคือตัวกำหนดว่าพวกมันจะเหลือรอดไปจนถึงในโหลมากน้อยเพียงใด และเรื่องราวที่ได้รับความนิยมเกี่ยวกับเทอร์ปีนในการนำทางผลลัพธ์ของพันธุ์ปลูกนั้นมีสิ่งใดสนับสนุนบ้าง
เทอร์ปีนเป็นสารที่ระเหยได้ง่าย และนั่นคือปัญหาทั้งหมด พวกมันระเหยไปตามความร้อน เวลา และการหยิบจับที่รุนแรง ดังนั้นความแตกต่างส่วนใหญ่ระหว่างโหลสองใบของพันธุ์ปลูกเดียวกันจึงถูกตัดสินในระหว่างการตาก / อบแห้ง การเล็มดอก และการเก็บรักษา มากกว่าในระหว่างการปลูก ในส่วนของฟลาโวนอยด์ซึ่งมีการพูดถึงน้อยกว่า เป็นสารที่ให้สีและรสขมบางส่วน โดยมีความเสถียรกว่ามาก
มีข้อกล่าวอ้างสองประการที่ควรพิจารณาอย่างระมัดระวัง แนวคิดที่ว่าเทอร์ปีนที่ระบุชื่อไว้อย่างเฉพาะเจาะจงสามารถสร้างผลลัพธ์เฉพาะอย่างในมนุษย์ได้อย่างน่าเชื่อถือยังมีหลักฐานสนับสนุนน้อยกว่าที่การตลาดกล่าวอ้าง และข้อเท็จจริงตามจริงคือ กลิ่นหอมมีความสัมพันธ์กับเคโมวาร์ (chemovar) มากกว่าที่จะเป็นสาเหตุโดยตรงของการเกิดผลลัพธ์ และโปรไฟล์เทอร์ปีนในใบรับรองผลการวิเคราะห์ (COA) ก็เป็นเพียงภาพสะท้อนของตัวอย่างเดียว ณ ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น ซึ่งช่อดอกกัญชาเดียวกันนี้จะมีผลการทดสอบที่ลดลงในอีกสามเดือนต่อมา
ยังไม่มีบทความอ้างอิงในกระดานย่อยนี้ กระทู้การเก็บเกี่ยวและการดูแลหลังการเก็บเกี่ยวที่อยู่ด้านล่างนี้คือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดในขณะนี้
หัวข้อที่เกี่ยวข้องในเว็บบอร์ด: Harvest, Drying and Curing: The Science Behind Quality ในหมวดการเก็บเกี่ยว การตาก / อบแห้ง และการบ่ม และ How to Read a Cannabis Certificate of Analysis ในหมวดการทดสอบและการวิเคราะห์